VAHŞETİN ADI KIZIL KMERLER

Bu yazıyı beğendiyseniz paylaşınız.

1960’ların başlarında Fransa‘da eğitim görmüş Marksistlerin yönetiminde Prens Norodom Sihanouk‘a karşı bir ayaklanmaya katılan komünistler, 1967’de bir köylü isyanında, 1968’de ise hızla yayılan bir kabile ayaklanmasında yer aldılar. Mart 1970’te Prens Sihanouk’u deviren General Lon Nol liderliğindeki sağcı darbeyle Kmer Cumhuriyeti kuruldu. Kızıl Kmerler, Sihanouk’a sadık kalan bazı komutanlarla ittifak kurdular. Darbeden kısa bir süre sonra ABD ve Güney Vietnam birliklerinin ülkeyi işgal etmeleriyle Kamboçya Vietnam Savaşı‘nın taraflarından biri durumuna geldi. Yeni rejimin baskıcı önlemlerinden kaçan Kamboçyalı Vietnamlılar ile özerk bir cumhuriyet kurmaya çalışan Müslüman azınlıktan yaklaşık 2 bin kişi de onlara katıldı. Bu sırada Kuzey Vietnam‘ın başkenti Hanoi‘ye götürülerek komünistlerce eğitilen başka bir Kamboçyalı grup da ülkeye dönerek Kmer Viet-Minh adıyla ortaya çıktı.

General Lon Nol yönetimi ABD‘den gördüğü askeri ve mali desteğe karşın Kızıl Kmerlere karşı başarılı olamadı. Yaklaşık beş yıl süren iç savaş boyunca Kiyö Sampan, Hou Yuon ve Hu Nim önderliğindeki Kızıl Kmerler hükûmet birliklerine karşı yürüttüğü silahlı mücadeleyle Kamboçya‘nın kırsal kesimlerinin tümünde iktidarlarını pekiştirdiler. Sonunda Nisan 1975’te başkent Phnom Penh‘e başarılı bir saldırı düzenleyerek ele geçirdiler. Ardından Demokratik Kamboçya hükümetini kurdular.Kızıl Kmerler ‘in kıyafetleri . Aynı zamanda bu kıyafetleri tarlalarda çalıştırdıkları insanlara da giydirirlerdi.

Mart 1976’da Kiyö Sampan devlet başkanı, Pol Pot başbakan oldu. 1977’de ise Çin çizgisindeki Komünist Parti resmen devlet partisi olarak tanındı. 20. yüzyılın en kanlı rejimlerinden bir kabul edilen Kızıl Kmer iktidarı, bütün dünyada hiçbir Marksist yönetimin başvurmadığı kadar aşırı bir şiddet uygulamasına girişti. Ülkedeki meslek sahiplerinin ve teknik elemanların hemen hepsi yok edildi. Kentlerde yaşayan milyonlarca kişi zorla köylere yerleştirilerek kolektif çiftliklerde çalışmaya zorlandı. Rejim düşmanı ilan edilenler aileleriyle beraber toplu olarak katledildi. Bu dönemde ekonomik sistemin felce uğraması nedeniyle baş gösteren açlık ve salgın hastalıklar sonucu ölenlerin sayısının, siyasi nedenlerle öldürülenlerle birlikte yaklaşık 2 milyon olduğu tahmin edilmektedir.

Kızıl Kmerler tarafından öldürülmek için değil rejime karşı olmak; gözlük veya saat takmak, kitap okumak veya yabancı dil bilmek dahi yetiyordu. Müslümanlara sistematik katliam uygulayan Kızıl Kmerler, çocuklara “anne”, “baba” demeyi yasaklamışlar; aile kurumunu yok etmeyi hedeflemişlerdi. Katliamlarıyla Kamboçya’yı bir “ölüm tarlasına” çevirdiler.

Kızıl Kmerlerin lideri Pol Pot 1963 yılından beri partiye liderlik ediyordu. Pol Pot gençlik yıllarında burs kazanarak Fransa’ya okumaya gitti fakat başarısız oldu. Kamboçya’ya geri dönen Pol Pot 1975 yılı itibarıyla fikirlerini pratiğe dökecek gücü elde etti ve işe koyuldu. Bu pratiğe dökme işlemi 4 yıl sürdü ve 1.5 milyon insanın canına mâl oldu. Bu da nüfusun yaklaşık yüzde 20’sine denk geliyordu.
Pol Pot’un yaptığı ilk işlerden biri 1975 yılını “sıfır” yılı ilan etmek oldu. Rejimin amacı tarıma dayalı bir “sınıfsız toplum” yaratmaktı. Batılı kapitalizm fikirleri yasaklandı. Eğitimli insanlar, etnik azınlıklar hedef haline geldi. 2 milyon insan tarlalarda günde en 12 saat yetersiz besin ve dinlenmeksizin zorla çalıştırılmak üzere kırsal kesimlere sürüldü. Tarlalarının dışına çıkması yasak olan insanlardan duruma direnenler ise öldürüldüler. Pol Pot’un inandığı hayat dinsiz, parasız, eğitimsiz basit bir hayattı. Ona göre mükemmel bir toplum ancak bu şekilde yaratılabilirdi.

Kızıl Kmerlerin rejiminde gülmek yasak ve işkence yapılırken de ağlamak yasaktı. Gözlük kullanmak yasaklandı çünkü gözlük takmak kişiye entelektüel bir görünüm veriyordu. Bu rejim için kabul edilemezdi. Üç kişinin toplanıp bir şeyler paylaşması veya sohbet etmesi yasaktı. Bu durum rejime karşı bir tehlike olarak algılandığı için bu kişiler ya tutuklanıyor ya da öldürülüyordu. Kmer dili dışında yabancı bir dil konuşmak yasaktı. Doktorlar, öğretmenler… Kısacası eğitimli tüm insanlar hedef haline geldi ve öldürüldüler. Rejimde güzel olmak bile yasaktı. Kızıl Kmer rejimi ile ilgili çekilen belgesellerdeki tanık ifadelerine göre bir kız sırf başkaları ona güzel dediği için rejim tarafından katledilmişti.

Kamboçya’da okullar kapatıldı, batılı kıyafetler yasaklandı, para kullanımı yasaklandı, marketler ve dükkanlar kapatıldı, toplu veya özel ulaşım yasaklandı, rejim ile ilgili olmayan tüm eğlenceler engellendi, din yasaklandı, hükümet binaları ya kapatıldı ya da rejimin kullanması üzerine hapishanelere, bazıları ise çocukların beynini yıkamak için eğitim kamplarına dönüştürüldü, modern ilaç kullanımı yasaklandı. Rejimin liderleri dâhil ülkedeki herkes devrimin simgesi olduğu düşünülen siyah kostümü giymek zorundaydı.

Aile ilişkileri de büyük zararlar gördü. Rejim ihtiyaç duyduğu insan kaynağını ailelerden koparıp aldıkları çocuklarla sağlıyordu. 12 yaşlarındaki eli silahlı çocuklar beyinleri yıkanmış bir ölüm makineleri haline getirildiler. Anne ve baba rejimdi o yüzden sadece rejime itaat edilmeliydi.

Bu rejimin bilinen en iğrenç hapishanelerinden biri S-21 hapishanesiydi. Burada erkekler, kadınlar, çocuklar hatta bebeklerden oluşan 17 bin mahkûm vardı ve maalesef sadece yedi kişi buradan sağ çıkabildi.

Yine belgesellerdeki tanıklara göre bu hapishaneye getirilenlere Kızıl Kmer üyeleri işkence ediyorlardı ve kimin rejimin karşısında olduğuna dair sorular yöneltiyorlardı. Kimin rejim karşısında olduğunu bilmeyen insanlar bir süre sonra dayanamayarak kafalarından o anda geçen isimleri söylüyorlardı. Her kişiden işkenceyle bu şekilde alınan isimlerin sonucunda tüm toplumun giderek rejime karşı tehdit oluşturacağı bir durum ortaya çıkıyordu. Bugün S-21 hapishanesi soykırım müzesi olarak varlığını sürdürmektedir.

1977 yılında başlayan Vietnam ile sınır sorunları nedeniyle Kızıl Kmerler güçlerini kaybettiler ve 1979 yılında Vietnam kuvvetleri Kamboçya’yı işgal ederek Kızıl Kmerler’i püskürttüler. Ormanlık alanlara ve Tayland’a kaçan Kızıl Kmerler git gide güçlerini kaybettiler. Tayland’a konuşlanan Kızıl Kmerler Birleşmiş Milletler tarafından resmi olarak Kamboçya’nın tek ve doğru temsilcileri olarak tanınmaya devam ettiler. 1990 yılına doğru medyanın Kızıl Kmerler’in vahşetlerini gündeme getirmesiyle Birleşmiş Milletler Kızıl Kmerler’i tanımayı bıraktı. Bu sebeplerden ötürü 1991 yılına kadar Kamboçya’ya batı devletlerinden yeteri kadar yardım gelmedi. Rejimin geçmişte modern ilaç kullanımını yasaklaması, ülkede çok az sayıda doktor kalması, sıtma hastalığının yayılması gibi sebeplerden ötürü insanlar hayatlarını kaybetmeye devam etti.

1997 yılında ev hapsine atılan Pol Pot bir yıl sonra doğal sebeplerden dolayı öldü. 1999 yılı itibarıyla da Kızıl Kmer üyelerinin çoğu ya öldü ya da tutuklandı. 2000’li yıllarda Kızıl Kmerlerin liderlerinden bazılar ömür boyu hapis cezası aldılar.

kaynak :wikipedi, gaia dergi


Bu yazıyı beğendiyseniz paylaşınız.

One comment

Bir Cevap Yazın